Een dag uit het leven van radiodiagnostisch laborant Wiebe

8.00 uur: Uniform halen, dag begonnen

Ik ben Wiebe en volg de duale opleiding Medische Beeldvorming en Radiotherapeutische Technieken. Ik ben drie jaar werkzaam in het Slingeland en ben net begonnen aan mijn vierde studiejaar. Ik ben dus nog leerling, maar draai volop mee. Als ik 's ochtends binnenkom, haal ik eerst mijn uniform op. Daarna loop ik richting de koffiekamer van de afdeling Medische Beeldvorming. 

8.15 uur: Eerst een dubbele espresso, dan aan de slag

Mijn dag begint altijd met een dubbele espresso. Even bijkletsen met collega's. Hoe was het weekend? Wat vond je van de Graafschap tegen Vitesse? Dat soort praat.  

De koffiekamer op onze afdeling is een gezellige plek. Laboranten lopen er binnen, maar ook de radiologen en de teammanager. De sfeer is altijd goed en gemoedelijk.  

Na de koffie kijk ik in mijn rooster op welke modaliteiten (apparaten) ik vandaag werk.

9.30 uur: Mijn eerste patiënt

Mijn eerste patiënt staat gepland op de doorlichtkamer. Hier maken we bewegende beelden met röntgenstraling. Een live video van de binnenkant van het lichaam, hoe vet is dat! In dit geval breng ik de galwegen in beeld. Dit doen we met een kijkonderzoek, een ERCP, waarbij ik samenwerk met de MDL-arts. Ik zorg voor de perfecte beelden zodat de arts heel nauwkeurig vernauwingen kan opsporen en bijvoorbeeld galstenen kan verwijderen. 

Als leerling doe ik dit onderzoek inmiddels volledig zelfstandig. Ik vind het fijn dat ik die verantwoordelijkheid krijg. Tegelijkertijd kijkt er op de achtergrond altijd collega mee. We doen het echt als team. 

10.30 uur: Een pijnlijke elleboog 

Halverwege de ochtend ga ik naar buckykamer, zoals een röntgenkamer heet. Een mevrouw is gevallen en heeft pijn aan haar elleboog. Strekken van elleboog gaat lastig.

Ik positioneer haar arm en maak de benodigde röntgenfoto’s voor de juiste diagnose.  

10.35 uur: Zijn de beelden van goede kwaliteit?

Daarna bekijk ik samen met mijn collega of de beelden technisch van goede kwaliteit zijn. De radioloog beoordeelt uiteindelijk de beelden en stelt de diagnose. 

Tijdens mijn opleiding leer ik natuurlijk veel over anatomie, ziektebeelden en de fysiologie van hoe het menselijk lichaam werkt. Daardoor herken je steeds meer van je op een beeld ziet. 

12.00 uur: Even opladen tijdens de lunch

Rond twaalf uur is het tijd voor pauze. Meestal lunch ik in het personeelsrestaurant en als het mooi weer is, zitten we in de binnentuin van het ziekenhuis.  

Tijdens de lunch zoeken de collega's van Medische Beeldvorming elkaar vaak even op. Dat vind ik ook leuk aan het Slingeland: je werkt zowel zelfstandig als in een team. 

13.45 uur: Alarm! Een traumapatiënt

Dan gaat mijn pieper en word ik naar de Spoedeisende Hulp (SEH) geroepen. Er komt een traumapatiënt binnen. Dat schakelen vind ik iedere keer weer bijzonder en maakt dat het werk nooit hetzelfde is.  

Op de traumakamer werken wij nauw samen met de SEH-arts en -verpleegkundigen. De samenwerking verloopt altijd heel goed en gestructureerd. Iedereen heeft zijn eigen rol, maar we zijn, zeker op zo’n moment, écht een team dat voor de patiënt klaarstaat in vaak een toch best kwetsbaar moment in hun leven. De SEH-arts overlegt met de radioloog en ik zorg ervoor dat de beeldvorming wordt uitgevoerd.

14.15 uur: Technologie én mensenwerk

De patiënt die net is binnengebracht, moet door de CT-scan om te kijken of er misschien sprake is van letsel aan de borstkas of buikorganen. De patiënt vindt het onderzoek best spannend. Ik leg rustig uit wat we gaan doen en probeer haar gerust te stellen. Het patiëntencontact vind ik een leuk onderdeel van mijn vak.  

Maar vooral de combinatie van patiëntencontact en techniek vind ik boeiend. De ontwikkelingen in de techniek gaan snel en dat vind ik interessant. In het nieuwe ziekenhuis krijgen we veel nieuwe apparatuur en daar kijk ik best naar uit. 

15.30 uur: Röntgenkamer op wielen

Soms kan een patiënt niet naar de afdeling Medische Beeldvorming komen, bijvoorbeeld omdat hij of zij ernstig ziek is. Dan nemen we het mobiele röntgenapparaat mee naar de patiënt. Ik ga nu naar een patiënt op de Intensive Care die aan de beademing ligt om een longfoto te maken.  

17.00 uur: Naar huis

Mijn werkdag zit erop. Ik lever mijn uniform weer in en loop naar mijn fiets. 

Morgen is er weer een nieuwe dag. Misschien met een MRI, een CT, een röntgenonderzoek, een trauma of een patiënt die gewoon wat extra geruststelling nodig heeft.  

Ik weet in ieder geval één ding zeker: geen dag is hier hetzelfde!